Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘იმპლანტი’

საქართველოში კბილების ნაწილობრივი ან სრული ადენტია – კბილების დაკარგვა – საკმაოდ გავრცელებულია ზრდასრულ მოსახლეობაში. ერთი კბილის არქონაც კი გარკვეულ დისკომფორტს იწვევს, ხოლო რამოდენიმე კბილის უქონლობა შესაძლოა სერიოზულად აისახოს ცხოვრების ხარისხზე. ხოლო სრული ადენტია ადამიანისგან ხდის სტომატოლოგიურ ინვალიდს. ჩნდება საკვების მიღების სიძნელეები: ნორმალურად საკვების მოკბეჩა და ღეჭვა ფაქტიურად შეუძლებელია, რიგი პროდუქტები საერთოდ ქრება რაციონიდან. ჩნდება დიქციის პრობლემები. ადამიანი იწყებს ჩლიფინს და უნებურ სტვენას. დარჩენილი კბილები იწყებენ გადანაცვლებას ცარიელი ადგილებისკენ, რითაც ირღვევა ზედა და ქვედა ყბის ფიზიოლოგიური შეთანასოვნება. შედეგად ჩნდება საფეთქელ-ქვედა ყბის სახსრის პრობლემები, რაც თავის მხრივ იწვევს სერიოზულ თავის ტკივილებს, საჭმლის მომნელებელი სისტემების consequences-of-tooth-loss-largeპრობლემებს და სხვა გართულებებს. არსებობს კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი რამ – თუ როგორ იცვლება თქვენი გარეგნობა. საქმე იმაშია, რომ კბილების დაკარგვის შემდეგ ძვალი აღარ იტვირთება და ნელ-ნელა იწოვება, რაც ხდება სახის ნაკვთების შეცვლის მიზეზი: ტუჩების ჩავარდნა, ცხვირ-ტუჩის და ნიკაპის ნაოჭები მკვეთრად გამოხატული, პირის კუთხეები იწევს ქვევით, მცირდება ქვედა ყბის ზომები, ხოლო კისერზე ჩნდება ნაოჭები.

იმპლანტაციის დადებით მხარეებზე საუბრისას ნაკლებ აღსანიშნავია მისი მცირედ ინვაზიურობა, რადგან პროთეზირების მთავარი ამოცანა მდგომარეობს პირველ რიგში დაკარგული ფუნქციის აღდგენაში. იმპლანტი მჭიდროს ხორცდება ყბის ძვალთან და ასრულებს ხელოვნური კბილის საიმედო საყრდენის როლს. პაციენტი ვერ გრძნობს სხვაობას საკუთარ და იმპლანტირებულ კბილებს შორის, მას აღარ სჭირდება საკვების შერჩევა, ქრება დიქციის პრობლემები.

იმპლანტაცია, დაფუძნებულია ტიტანის (მასალა რისგანაც მზადდება იმპლანტები) უნიკალურ თვისებაზე – მოხდეს ძვალთან შეხორცება, რამაც შემდგომში მიიღო ოსტეოინტეგრაციის სახელი. პირველი წარმატებული კბილის იმპლანტაცია ჩატარდა 1965 წელს შვედეთში. 1980 წლებში ტექნოლოგიამ საკმაო პოპულარობა მოიპოვა აშშ და შემდგომ ევროპაში.

იმპლანტი ძირითადად შედგება ორი ნაწილისაგან ეს გახლავთ – შიდა ნაწილი, რომელიც ახდენს კბილის ფესვი იმიტაციას და გარე ნაწილი სახელად აბატმენტი, რაზეც ფიქსირდება ხელოვნური გვირგვინი. არსებობს ასევე იმპლნატების სხვა ფორმები, რომლებიც უკვე დიდი ხანია ისტორიას ჩაბარდა, მაგალითად ფირფიტოვანი იმპლანტები. ასევე არსებობენ მინი-იმპლანტები, რომლებიც არ განიცდიან ოსტეოინტეგრაციას და გამოიყენება ორთოდონტიული მკურნალობის დროს. ხოლო მკურნალობის დასრულების შემდეგ ხდება მათი ამოღება.

რამდენად მნიშვნელოვანია იმპლანტის მწარმოებელი? ალბათ მნიშვნელოვანია. გასაგებია, რომ თანამედროვე იმპლანტები დამზადებულია ტიტანისგან და ყველა მათგანი ხორცდება, მაგრამ ყველა სისტემას აქვს დამზადების თავისებურებები, ჩასმის ტექნიკა და შემდგომი პროთეზირების შესაძლებლობები. ცხადია, რომ კომპანია, რომელიც არა ერთ წელია ფუნქციონირებს დიდი ფულს და ენერგიას ხარჯავს სამეცნიერო კვლევებზე და ექსპერიმენტებზე მსოფლიოს ექიმებთან ერთად. რა თქმა უნდა წამყვანი კომპანიების barrington-implant-between-2-teethპროდუქცია იაფი არ ჯდება, მაგრამ ღიირს კი ეკონომიის გაკეთება იმაზე რაც შესაძლოა მთელი ცხოვრება მოგემსახუროთ?

იმპლანტაციის მთავარ უპირატესობად ითვლება გვერდზე მდგომი კბილების ხელშეუხებლობა. მაგრამ ეს პლიუსი ყოველთვის ნათელი არ არის პაციენტისთვის: როდესაც იგი თანხმდება ხიდის გაკეთებაზე, იგი არც ფიქრობს იმას, რომ 5-7 წლის შემდეგ შესაძლოა კონსრუქცია გამოსაცვლელი გახდეს, ხოლო დაქლიბული კბილები უარეს შემთხვევაში ამოსაღები.

 გასათვალისწინებელია ის ფაქტიც, რომ იმპლანტირებული კბილი ახდენს ბუნებრივ დატვირთვას ყბის ძვალზე, რითაც ხელს უშლის მის გაწოვას.  ყბის ძვლოვანი მასის შენარჩუნება იმპლანტაციის კიდევ ერთი უდაო უპირატესობაა. საქმე იმაშია, რომ ხიდისებური კონსტრუქციების, ფირფიტოვანი ან ბიგელისებური პროთეზების ხანგრძლივი ტარება, ტრავმული ექსტრაქციები, დაგვიანებული მიმართვა იწვევს იმას, რომ უფუნქციოდ დარჩენილი ძვალი იწყებს განლევას და მისი მოცულობა ხდება არასაკმარისი იმპლანტაციის ნორმალურად ჩატარებისთვის. შედეგად პაციენტს სჭირდება არა მხოლოდ იმპლანტაცია, არამედ ძვლის პლასტიკა. ზედა ყბის შემთხვევაში სინუსლიფტინგი (ჰაიმორის წიაღის ფსკერის ამაღლების ოპერაცია). აღნიშნული პრობლემა საკმაოდ ხშირია და დაახლოებით 80% აღწევს. მიუხედავად აღნიშნული მანიპულაციის წარმადობის და ძვლოვანი ქსოვილის აღდგენის სხვადასხვა მეთოდებისა, ორმაგი ოპერაციის და გაზრდილი ხარჯების პერსპექტივა ბევრ პაციენტს აშინებს და აფრთხობს.

გავრცელებული აზრის, რომ “იმპლანტაციის გაკეთება ყველასთვის არ შეიძლება” – მიუხედავად აბსოლუტური უკუჩვენებების სია საკმაოდ შეზღუდულია. მათში შედის ფსიქიკის დარღვევა, პაციენტის მძიმე ზოგადსომატური მდგომარეობა, ქრონიკული ალკოჰოლიზმი, დღეში ერთზე მეტი კოლოფი სიგარეტის მოწევა და პირის ღრუს გამოუსწორებლად ცუდი ჰიგიენა. დანარჩენი ხვდება ნაწილობრივ უკუჩვენებებში. ისეთი დაავადებაც როგორიცაა შაქრიანი დიაბეტი, ოსტეოპოროზი და კოაგულაციის დარღვევა არ წარმოადგენს იმპლანტაციის 100% იან უკუჩვენებას. გულ-სისხძარღვთა სისტემის და ონკოლოგიური დაავადებების მქონე პაციენტებიც არ წარმოადგენენ პირდაპირ უკუჩვენებას. უბრალოდ ზემოთ ჩამოთვლილი დაავადებების მქონე ადამიანები მიეკუთვნებიან რისკ ჯგუფს შეხორცების და იმპლანტის მოხმარების ხანგრძლივობის მხრივ.

იმპლანტების მოთავსება ბავშვებში არ შეიძლება, რადგან მათი ყბები განიცდის ზრდას. იმპლანტაციის ჩატარება შეიძლება გოგონებში 17 და ბიჭებში 19 წელს ზევით. სასურველია ზრდის ზონების რენტგენოლოგიური გამოკვლევა. რაც ეხება ასაკის ზედა ზღვარს იგი არ არსებობს, პირიქით თანამედროვე იმპლანტოლოგია გულისხმობს, რომ კბილების იმპლანტაცია ზუსტადაც, რომ სჭირდებათ ხანდაზმულ ადამიანებს. ის ფაქტი, რომ 90 წლის პაციენტებს სრული ადენტიით ერთჯერადად უტარდებათ ათეულობით იმპლანტის მოთავსების ოპერაცია კიდევ ერთი დამამტკიცებელი საბუთია პროცედურის უსაფრთხოების და საიმედოობის.

მიუხედავად ამისა ნებისმიერი ექიმი-სტომატოლოგი და ჩვენც გეტყვით, რომ საკუთარ კბილებზე ძვირფასი მაინც არაფერია.

Advertisements

Read Full Post »

aq300თუკი თქვენ გადიხართ ბრეკეტებით მკურნალობას, გაქვთ ვინირები, ხელოვნური გვირგვინები ან იმპლანტები მაშინ პირის ღრუს ირიგატორი თქვენთვის შეუცვლელი ნივთია! ყველა ეს ზემოთ ჩამოთვლილი კონსტრუქცია ართულებს პირის ღრუს ჰიგიენას. რბილი ნადები არ უშვებს შანსს და გროვდება რთულად მისადგომ ადგილებში, გადადის მაგარ ფაზაში და აქ უკვე კარიესის განვითარებაც მოსალოდნელია. რა ვქნათ? ხელს ნუ ჩაიქნევთ დაიწყეთ პირის ღრუს ირიგატორის გამოყენება.


რას წარმოადგენს ეს სასწაული ირიგატორი?

irrygator contactyგარეგნულად სტომატოლოგიური ირიგატორი გავს ელექტრო კბილის ჯაგრისს, მხოლოდ სამუშაო ზედაპირზე ჯაგრულების მაგივრად აქვს განსაკუთრებული თავი. მოწყობილობის მუშაობა დაფუძნებულია ირიგაციის პრინციპზე – ჰიდრომასაჟზე. ირიგატორში არსებული კომპრესორი ქმნის წნევას, შედეგად წყლის ჭავლი გარკვეული წნევით მიეწოდება სამუშაო ზედაპირს. ასე წყლის წნევის საშუალებით შესაძლებელია კბილთაშუა სივრცეების, კბილის ზედაპირების, ღრძილების ენის და ლოყების გაწმენდა. პროცედურის ეფექტურობის გასაზრდელად წყალს შესაძლოა დაემატოს სპეციალური სამკურნალო ბალზამები ან ანტისეპტიკური სითხეები.

თუკი  მაქვს კბილის ჯაგრისი, რაღად მინდა ირიგატორი?

shutterstock_38968666_1300ირიგატორის გამოყენება აუცილებელია პირის ღრუში არსებული მოუხსნელი კონსტრუქციების ან ნაწილობრივ მოსახსნელი კბილის პროთეზების, გვირგვინების, ვინირების, ლუმინირების, იმპლანტების და ბრეკეტების ტარებით მკურნალობის დროს. ჩამოთვლილი ორთოპედიული და ორთოდონტიული კონსტრუქციები ართულებენ პირის ღრუს ხარისხიანი ჰიგიენის ჩატარების პროცესს, რაც შემდგომში აისახება კბილების და ღრძილების ჯანმრთელობაზე. ამ მიდამოებში ნადების დაგროვებამ შესაძლოა გამოიწვიოს ყელის კარიესი, აგრეთვე კბილის ირგვლივი ქსოვილების ქრონიკული ანთებითი პროცესები – გინგივიტი და პაროდონტიტი. ამ უსიამოვნო პრობლემების თავიდან აცილებაში დაგეხმარებათ ირიგატორი. აპარატიდან გამოსულ წყლის ჭავლს შეუძლია საკვების ნარჩენების და რბილი ნადების მოცილება ყველა რთულად მისადგომი ადგილიდან, რაც არ შეუძლია არც ჩვეულებრივ და არც ელექტრო ჯაგრისს.

ირიგატორის სახეობები

Aquapick main 4 girl_textსტაციონარული და პორტატული

ირიგატორები არის, როგორც სტაციონარული ანუ სახლში გამოსაყენებელი, ასევე პორტატული – იმ შემთხვევებისთვის, როდესაც მფლობელი ბევრს მოგზაურობს ან უბრალოდ აბაზანაში არ აქვს იმდენი ადგილი, რომ დადგას ირიგატორი. შესაძლოა ორივეც დაგჭირდეთ.

ერთი თავით და რამოდენიმეთი

nasadki-dlya-irrigatoraირიგატორს სხვადასხვა დანიშნულების თავები აქვს: ძირითადი კბილთაშუა სივრცეებისათვის და ღრძილების მასაჟისათვის, ენის ჰიგიენისათვის, პათოლოგიური ჯიბეების გასაწმენდად, ბრეკეტების ირგვლივ სივრცეების, ხელოვნური გვირგვინების, იმპლანტების, ხიდისებრი კონსტრუქციები, ვინირების გასაწმენდან. ამას გარდა შესაძლებელია სპეციალური თავების შეძენა კბილების პოლირებისა და გათეთრებისათვის. როგორც წესი ყველა თავის ყიდვა არ არის საჭირო. საკმარისია რამოდენიმეს შეძენაც.

წყლის რეზერვუარით და ონკანთან მიერთებით

წყლის მიწოდება შესაძლებელია, როგორც სპეციალური წყლის რეზერვუარიდან ასევე ჩვეულებრივი ონკანიდანაც. ისეთი კრიტერიუმი, როგორიცაა წყლის რაოდენობა არ ქმნის პრობლემას, რადგან ყოველთვის შეიძლება მისი მარტივად შევსება. თუკი ამას თქვენთვის მნიშვნელობა აქვს აირჩიეთ ირიგატორი ონკანთან მიერთებით.

აკუმულატორით და ელემენტებით

17ირიგატორები შესაძლოა იყოს, როგორც დენის კაბელით ასევე მის გარეშე. არის მოწყობილობები, რომლებიც მუშაობენ დენის წყაროდან, აკუმულატორზე ან ელემენტებზე. ამას გარდა ირიგატორების მწარმოებლები მომხმარებელ სთავაზობენ წყლის ჭავლის სხვადასხვა წნევის, პულსაციის სიხშირის და სითხის მიწოდების სხვადასხვა რეჟიმებს – ჭავლი და სპრეი. ყველაფერი შესაძლოა აისახოს ჰიგიენის ხარისხზე. გამოყენების კომფორტზე მოქმედებს ისეთი ნიუანსები, როგორიცაა ხმაურის დონე და ვიბრაცია, ასევე მოწყობილობის წონა და დიზაინი.

AQ300_1აუცილებელია გახსოვდეთ, რომ ირიგატორის გამოყენება არ ნიშნავს, რომ უნდა დაივიწყოთ სხვა ჩვეული ჰიგიენის საშუალებები! მოწყობილობა უზრუნველყობს კბილების წმენდის იდეალურ დასასრულს, ის რაც ვერ შეძლო კბილის ჯაგრისმა. ხოლო ღრძილების და მთელი პირის ღრუს დამატებითი მასაჟი აუმჯობესებს სისხლის მიმოქცევას, ახდენს ქსოვილების განახლების პროცესების სტიმულირებას, ხელს უშლის კბილის ქვის ჩამოყალიბებას და აქრობს პირის ღრუში არსებულ უსიამოვნო სუნს. სტომატოლოგები გირჩევთ: ირიგატორი უნდა იყოს ყველა სახლში!

Read Full Post »

საჭიროა თუ არა კომპიუტერული ტომოგრაფია იმპლანტაციამდე? საჭიროა თუ არა საერთოდ იგი სტომატოლოგიაში?

ნებისმიერი ოპერაცია, თუნდაც ისეთი ნაკლებ ტრავმული, როგორიცაა დენტალური იმპლანტაცია – რისკია. რისკის ხარისხი განისაზღვრება არა მხოლოდ ქირურგის პროფესიონალიზმით და გამოყენებული მასალების ხარისხიანობით, არამედ საწყისი სიტუაციით.

საწყისი სიტუაცია განისაზღვრება გამოკვლევის საშუალებით. გამოკვლევა გულისხმობს როგორც უშუალოდ დათვალიერებას, რომელსაც ატარებს ექიმი საკუთარი ძალებით, აგრეთვე სპეციალური მეთოდებით, რომლებიც ტარდება სპეციალური დანადგარების დახმარებით.

ისე მოხდა, რომ ყბა-კბილთა სისტემა – ძალზედ რთულად მისადგომი ადგილია ვიზუალურ-ტაქტილური კვლევებისათვის. მარტივად, რომ ვთქვათ ძნელია რამის დანახვა, გასინჯვა და თვალით გაზომვა: კბილებზე ვხედავთ მხოლოდ გვირგვინოვან ნაწილს, ყბის ძვლები დაფარულია ლორწოვანი გარსით და ა.შ.

ამიტომ სტომატოლოგიაში დიდი ყურადღება ეთმობა კვლევის სპეციალურ მეთოდებს – პირველ რიგში რენტგენოგრაფიას. მის ერთ-ერთ სახეობას ორთოპანთომოგრაფიას უკვე გავეცანით.

არსებობს დენტალური რენტგენოგრაფია ანუ კონკრეტული კბილის რენტგენი, ტელერენტგენოგრაფია, ქალას კლასიკური რენტგენოგრაფია სხვადასხვა პროექციებში… ყველა ეს მეთოდი კარგია თავისი სიმარტივით და სიიაფით, მათი გამოყენება შეიძლება ყველგან და ყოველთვის. მაგრამ არსებობს ორი საერთო და უმნიშვნელოვანესი ნაკლი – ქსოვილების ერთმანეთზე დაშრევება და სურათის უზუსტობები.

 

 

 

 

 

 

 

დენტალური იმპლანტოლოგია – ძალზედ ზუსტი მეცნიერებაა. მასში უდიდესი მნიშვნელობა ენიჭება იმპლანტების და ტრანსპლანტატების პოზიცირებას, მათ ურთიერთობას გარშემო მყოფ ქსოვილებთან, მათ ზომებთან და თვისებებთან.

კბილის ან კბილების აღდგენისას აუცილებელია ზუსტად ვიცოდეთ საწტისი სიტუაცია. უზუსტობები და მასთან დაკავშირებული დაგეგმარების  შეცდომები ხშირად იწვევენ არასასურველ შედეგებს. შედეგად კი ვიღებთ იმედგაცრუებას იმპლანტაციის შესაძლებლობებზე.

მაგრამ, როგორ მივიღოთ ზუსტი სურათი? როგორ შევამციროთ ოპერაციის რისკები და გავხადოთ შედეგი მაქსიმალურად პროგნოზირებადი?

ამისათვის არსებობს დენტალური კომპიუტერული ტომოგრაფია. 

რატომ?

1. კომპიუტერული ტომოგრაფიით შეგვიძლია დავინახოთ ის რაც შეიარაღებული თვალითაც შეუძლებელია: მარტივად, რომ ვთქვათ კბილის ფესვები, არხები, ძვალში გამავალი მსხვილი ნერვ-სისხლძარღვოვანი კონები, ზედა-ყბის წიაღი და ა.შ. უზუსტობების გარეშე ამ ყველაფრის დანახვა შესაძლებელია მხოლოდ კომპიუტერულ ტომოგრაფიაზე.  საჭიროა კი იმაზე საუბარი, რომ ყველა ეს სტრუქტურა მნიშვნელოვანია იმპლანტაციისას, რადგან მარტივად შეიძლება მათი დაზიანება ოპერაციის დროს.

2. რადგან კტ არ იძლევა ცდომილებებს და დაშრევებებს, მისი დახმარებით მარტივად შეიძლება გარკვეული სტრუქტურების გაზომვა, საჭირო ზომის იმპლანტის მორგება. დიდი ზომის იმპლანტის ჩასმით შესაძლოა დავაზიანოთ გარშემო მყოფი ქსოვილები.

3. ზოგიერთ სტრუქტურას გააჩნია რთული სივრცობრივი კონფიგურაცია. ამ კონფიგურაციების არ ცოდნა ართულებს იმპლანტების ან ტრანსპლანტატების პოზიცირებას.

4. ყბებში მიმდინარე ზოგიერთი პათოლოგიური პროცესი შესაძლოა აღმოვაჩინოთ მხოლოდ კომპიუტერული ტომოგრაფიის დახმარებით. კლასიკური რენტგენოგრაფია აქ არ გამოდგება, რადგან ხდება ქსოვილების დაშრევება.

ვფიქრობ ეს ოთხი პუნქტი სრულიად საკმარისია, იმისათვის, რომ მივხვდეთ თუ რაოდენ მნიშვნელოვანია კომპიუტერული ტომოგრაფიის როლი დენტალურ იმპლანტოლოგიაში. კიდევ ერთხელ მინდა შეგახსენოთ, რომ ეს კვლევის უმნიშვნელოვანესი მეთოდია. თამამად ვიტყვი, რომ არ შეიძლება იმპლანტაციის დაწყება ტომოგრაფიის გარეშე.

უნდა აღინიშნოს, რომ ჩვეულებრივი ტომოგრაფია არაა გამოყოფილი სტომატოლოგიისათვის, ამიტომ გამოვიდა სპეციალური სტომატოლოგიური ტომოგრაფები. მათი საშუალებით შეგვიძლია მივიღოთ სამგანზომილებიანი გამოსახულება, რომელიც იწერება DVD დისკებზე.

კომპიუტერული ტომოგრაფიაზე დაყრდნობით შესაძლოა ქირურგიული შაბლონების დასამზადებლად მონაცემების 3D მოდელირება.

ასე გამოიყურება ქირურგიული შაბლონები იმპლანტაციისათვის.

 

 

 

 

 

რა შეიძლება მოხდეს თუკი არ ჩავიტარებთ კომპიუტერულ ტომოგრაფიას იმპლანტაციამდე?

საწყის სიტუაციაზე ინფორმაციის არ ქონისას, მნიშვნელოვნად ვზრდით გართულებების რისკს, ხოლო შედეგი ხდება ამოუცნობი.

(მინდა მოვიყვანო მაგალითი, რომელიც მოვიძიე ინტერნეტში!)

მოვიდა პაციენტი, ექიმმა ჩათვალა, რომ იმპლანტაციისათვის იდეალური შემთხვევაა, არ ჩათვალა საჭიროდ ტომოგრაფიის გადაღება. “ჩახრახნა” იმპლანტი, რაზეც შემდგომ ორთოპედმა დაამაგრა გვირგვინი.

ორთოპანთომოგრამაზე ყველაფერი კარგადაა.

 

 

 

 

მაგრამ პაციენტს დაეწყო პრობლემები! მოირყა იმპლანტი, გაჩნდა ტკივილები, მიმართა სხვა ექიმს და კომპიუტერულ ტომოგრაფიაზე მიიღეს შემდეგი სურათი:

 

 

 

 

 

უფრო დაწვრილებით:

 

 

 

 

 

 

აი კიდევ:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

სახეზეა ექიმის შეცდომა – სათანადო კვლევის არ არსებობა და შედეგად, იმპლანტის არასწორი პოზიცირება.

მკურნალობის შემდგომი გეგმა – იმპლანტის მოცილება, ძვლოვანი პლასტიკა, განმეორებითი იმპლანტაცია და პროთეზირება. როგორ ფიქრობთ ღირდა ამათ?

Read Full Post »

ეს საკითხი პროფესიული სტომატოლოგიური ხედვის გარეშე ძნელი გადასაჭრელია. რადგან იმპლანტაცია შედარებით უფრო მეტ დანახარჯებს მოითხოვს ფინანსების, ასევე დროისა და ენერგიის, როგორც ექიმის ასევე პაციენტის მხრიდან, ხოლო მისი ჩატარების ადექვატურობა პირდაპირაა დამოკიდებულია კონკრეტულ სიტუაციაზე.

კბილების პროთეზირების ჩვენებებს სურვილის არსებობისას მიეკუთვნება ყველა შემთხვევა თუ არ არის მისი გაკეთების რაიმე უკუჩვენება. იმპლანტაციის ჩვენებების და უკუჩვენებების დადგენა ხდება ანამნეზის და გამოკვლევების საფუძველზე, ასევე პაციენტის ფსიქო-ემოციური მდგომარეობის შეფასების შემდეგ.

იმპლანტაციის ჩვენებებია:

  • კბილთა რკალის ერთეული დეფექტები (გვერდზე მდგომი, მეზობელი კბილების პრეპარირების გარეშე);
  • კბილთა რკალის ჩართული დეფექტები (კბილთა დეფექტის გარშემომყოფი კბილების პრეპარირების გარეშე);
  • კბილთა რკალის ბოლოს არსებული დეფექტები (საშუალებას იძლევა ჩატარდეს მოუხსნელი პროთეზირება);
  • კბილების სრული უქონლობა (საშუალებას იძლევა ჩატარდეს მთლიანი მოუხსნელი პროთეზირება ან მოსახსნელ პროთეზს უქმნის მაქსიმალურ ფიქსაციას).

დენტალური იმპლანტაციის აბსოლუტური უკუჩვენებები:

  • ორგანიზმის ქრონიკული დაავადებები (ტუბერკულოზი, რევმატიული დაავადება, შაქრიანი დიაბეტი, პირის ღრუს ლორწოვანი გარსის დაავადებები და სხვა);
  • სისხლისა და სისხლმბადი ორგანოების დაავადებები;
  • ძვლოვანი სისტემის დაავადებები, რომლებიც ამცირებენ მის რეგენერაციას;
  • ცენტრალური და პერიფერიული ნერვული სისტემის დაავადებები.
  • ავთვისებიანი სიმსივნეები სპეციალური თერაპიის ჩატარებისას და გარკვეული პერიოდი ჩატარების შემდგომ.

დენტალური იმპლანტაციის შედარებითი უკუჩვენებები:

  • პაროდონტიტი (მწვავე და ქვემწვავე ფორმები);
  • პათოლოგიური თანკბილვა და კბილების მომატებული ცვეთა;
  • პირის ღრუს ცუდი ჰიგიენა და მისი გაუმჯობესების არანაირი ნიშანწყალი.
  • სიმსივნისმაგვარი და სიმსივნური წარმონაქმნები პირის ღრუში და ყბებზე;
  • სხეულის სხვა ადგილებში ლითონის იმპლანტების არსებობა (კირშნერის სპიცები, მინიფირფიტები, ლითონის ნაკერები, ხელოვნური სახსრები, გულის სარქველი, კარდიოსტიმულატორი და სხვა);
  • საფეთქელ-ქვედა ყბის დაავადებები;
  • ბრუქსიზმი (ქვეცნობიერად ყბების მოჭერა ან კრაჭუნი, განსაკუთრებით ძილში);
  • ყბის ძვლების ანატომიური თავისებურებები, რაც გამორიცხავს იმპლანტის მოთავსებას (ძვლის ატროფია, რეტენირებული კბილები, წიაღები და სხვა), რაც მოითხოვს წინამდებარე ძვლის აღდგენად ოპერაციებს.
  • დროებით უკუჩვენებად გვევლინება ფეხმძიმობა და ლაქტაცია.

იმპლანტაციის სოციალური უკუჩვენებები

  • საკუთარი ჯანმრთელობის მიმართ დაუდევარი მიდგომა, ნიკოტინი, ალკოჰოლის ხშირი მოხმარება, არარეგულარული კვება, დიდი რაოდენობით ყავის მიღება.
  • პროფესიული საქმიანობის თავისებურებები – მძიმე ფიზიკური დატვირთვები, სპორტის ექსტრემალური და ტრავმული სახეები.

Read Full Post »

მსოფლიო სტომატოლოგების მონაცემებით ძალზედ გაახალგაზრდავდა პაციენტების ასაკი. ბავშვები პატარაობიდანვე საჭიროებენ სტომატოლოგიურ დახმარებას.

ამ სიტუაციაში მხოლოდ ის გვამშვიდებს, რომ სპეციალისტების ხელთ უამრავი თანამედროვე მეთოდი და საშუალებაა ხარისხიანი მკურნალობის და პროთეზირების ჩასატარებლად. ეს ყველაფერი კი შეგიძლიათ სრულიად უმტკივნეულოდ ჩაიტაროთ.

„ნინო ბერიძის ორთოდონტიული ცენტრი“ დაგეხმარებათ აღიდგინოთ, როგორც დაკარგული კბილები, ასევე შეინარჩუნოთ არსებული ჯანმრთელი და დაზიანებული კბილები. პროთეზირების წინ ექიმი-ორთოპედი არჩევს თუ რა მასალით და რა მეთოდით მოხდეს ნაკლული კბილების ჩანაცვლება.

დიდი პოპულარობით სარგებლობს, როგორც ლითონ-ფაიფურით (მეტალო-კერამიკა) შესრულებული პროთეზები და იმპლანტები, ასევე ბიოშეთავსებადი მასალებით, რომელთაც ეკუთვნის ქრომ-კობალტის, ცირკონის და ტიტანის შენადნობები.

სტომატოლოგიაში გამოყენებული შენადნობები გამოირჩევა არა მარტო მაღალი სიმყარით, არამედ ორგანიზმთან კარგი შეთავსებით, კოროზიისადმი მდგრადობით, არაალერგიულობით, ისინი მაქსიმალურად ჰგვანან კბილის ქსოვილებს.

პროთეზირების სახეს ინდივიდუალურად, პაციენტთან შეთანხმებით, წინასწარი გამოკვლევების ნიადაგზე ირჩევს სტომატოლოგი.

პროთეზირება თითქმის არ ტარდება კბილების და ხანდახან ღრძილების წინაწარი დამუშავების გარეშე. რადგან აღნიშნულ მკურნალობაზეა დამოკიდებული შემდგომი ხარისხიანი პროთეზირებაც.

კბილების კლასიკური პროთეზირება და თანამედროვე იმპლანტოლოგია  სასწაულებს ახდენს. პროთეზირება და იმპლანტაცია თანამედროვე მასალებით შესაძლოა ძვირი მოგეჩვენოთ, მაგრამ საბოლოო ჯამში მიღებული სიამოვნება და სიხარული ყველა თქვენს ხარჯს დაფარავს.

Read Full Post »

იმპლანტანტები, ან როგორც მათ უწოდებენ – იმპლანტები, ასრულებენ ნორმალური კბილის ფესვის ფუნქციურ იმიტაციას.

როგორ წესი მათ ათავსებენ დაკარგული კბილების ადგილას. იმპლანტები – არის ტიტანის „ფესვები“, მოთავსებული ყბის ძვლოვან მასაში, ღრძილქვეშ. იმპლანტების დაფიქსირების შემდეგ, ხდება მათი მიერთება ყბის ძვალთან და უკვე წარმოადგენენ კბილების ხელოვნურ ფესვებს. შემდგომ მათ გარკვეული ტექნოლოგიით და გარკვეული თანმიმდევრობით უერთდებათ ხელოვნური კბილები (გვირგვინები) – ერთეული ან ხიდის სახით.

რა თქმა უნდა, ვერაფერი ვერ შეცვლის ჯანმრთელ კბილს, მაგრამ თუკი უბედურმა შემთხვევამ ან სტომატოლოგიურმა დაავადებამ შეიწირა თქვენი კბილი, კარგია იცოდეთ, რომ  არსებობს თანამედროვე მეთოდები თქვენი ღიმილის აღსადგენად.

იმპლანტების მთავარი პრიორიტეტი მდგომარეობს იმაში, რომ ისინი მყარად არიან დაფიქსირებულები ყბის ძვალში. აქედან გამომდინარე, ისინი ახდენენ კბილების იდეალურ ფიქსაციის. გვირგვინები არ მოძრაობენ და არ ცურავენ პირის ღრუში, ეს ფაქტი ძალიან მნიშვნელოვანია ღიმილისა და საუბრის დროს.

როგორც წესი იმპლანტები მზადდება ტიტანისაგან, ვინაიდან ძვალიც და ღრძილიც მათ უკეთ ეგუება, ხოლო უკვე იმპლანტებზე მაგრდება ლითონის ან ფაიფურის კბილები. ხელოვნური საყრდენის მოთავსებიდან 3-6 თვეში ხდება უკვე გვირგვინების დამაგრება. ეს დრო აუცილებელია იმპლანტის ძვალში გამყარებისათვის. იშვიათად კბილის გვირგვინი მაგრდება უშუალოდ ოპერაციის შემდეგ, ხოლო ტიტანის ფესვი კი ავადმყოფი კბილის ექსტრაქციის შემდგომ. ოპერაციის ამ დეტალებს წყვიტავს ექიმი კონკრეტული სიტუაციიდან და პაციენტის მოთხოვნიდან გამომდინარე.
არსებობს შემთხვევები, როდესაც იმპლანტის მოთავსება შეუძლებელია ძვლის ნაკლებობის გამო. ასეთ დროს ხდება ძვლის ხელოვნურად დამატება და მხოლოდ მას შემდეგ იმპლანტების მოთავსება.
როგორც წესი, იმპლანტების მოთავსება, როგორც ყველა სხვა სამედიცინო ან სტომატოლოგიური პროცედურა ვერ იქნება 100% გარანტირებული, თუმცა სტატისტიკის მონაცემებით იმპლანტების 96-98%-ს ორგანიზმი უპრობლემოდ ეგუება.

კბილის ამოღების შემდეგ, ძვალი, რომელიც დატვირთული იყო და ეჭირა ფესვი, ორგანიზმს „აღარ სჭირდება“, ვეღარ იღებს საჭირო კვებას და იწყებს განლევას. იმპლანტები იმის გარდა, რომ ესთეტიკურად ახდენენ კბილის ფესვების იმიტაციას, ყბის ძვალს აძლევენ შანსს მიიღოს დატვირთვა და იფუნქციონიროს, როგორც ბუნებრივ პირობებში, რითაც ხელს უწყობენ სახის პროპორციების შენარჩუნებას.


იმპლანტები სტომატოლოგიაში: მითი და რეალობა

Ничто искусственное не может
быть лучше естественного

სტომატოლოგიაში, როგორც ყველა სხვა სპეციალობაში უამრავი მითი, ლეგენდა და მოგონილი ისტორიებია.

რომ ჩავატაროთ გამოკითხვა 10 ადამიანიდან 8 გვიპასუხებს, რომ ეშინია კბილის გაკეთება. მეტიც, ეშინიათ უფრო ქირურგის, ვიდრე თერაპევტის. ადამიანი დაჯილდოებულია ასოციაციური აზროვნებით. ადრინდელ და თანამედროვე სტომატოლოგიას შორის პარალელების გავლება არც შეიძლება. აქ პაციენტის ასაკი ნაკლებ როლს თამაშობს, საქმე ინფორმაციაშია, რომელიც მოსახლეობაში ტრიალებს. განიცდის შეფერადებას, სამწუხაროდ უარესი მიმართულებით და იშვიათად ასახავს რეალობას.  როგორც წესი ეს ერთი ადამიანის აზრია, რომელიც „გაფუჭებული ტელეფონის“ პრინციპით ვრცელდება.

არის შემთხვევები, როცა დედა უხსნის შვილს, რომ თუ წყნარად არ იჯდება სავარძელში, მაშინ ექიმი მას ატკენს. მემგონი არც ისე კარგი ახსნაა ბავშვისთვის, რომელიც პირველად მიდის ექიმთან. ეს მას მთელი ცხოვრება დაამახსოვრდება და მუდმივი შიში დარჩება.

მითი პირველი. ეს საშინლად მტკივნეულია.
არანაკლებ მტკივნეული, ვიდრე იმკურნალოთ კარიესი ნორმალური ანესთეზიით.
არანაკლებ მტკივნეული, ვიდრე გაიწმინდოთ კბილები და მოიშოროთ ნადები.  თანამედროვე ანესთეტიკები, მაგალითად ყველაზე გავრცელებული ულტრაკაინი, 6-8 ჯერ ძლიერია ვიდრე ნოვოკაინი. ბევრი პაციენტი კითხულობს, გვაქვს თუ არა რამე ნოვოკაინზე თანამედროვე. თითქმის აღარავინ არ მუშაობს ნოვოკაინით. არსებობს ანესთეზიისათვის მოწოდებული კარპულები, რომელთა მოხმარება უსაფრთხო და პრაქტიკულია. ჩვენების არსებობის და უკუჩვენების არ არსებობის შემთხვევაში (პაციენტის მოთხოვნით) იმპლანტაცია შეიძლება ჩატარდეს ნარკოზის საშუალებითაც.

მითი მეორე. ეს ძალიან დიდხანს გრძელდება.
პაციენტის შეკითხვაზე: „რამდენ ხანს გაგრძელდება იმპლანტაცია?“, იბადება შემხვედრი შეკითხვა: „გინდათ სწრაფად თუ ხარისხიანად?“. ყველა შემთხვევა ინდივიდუალურია და დროსაც შესაბამისად მოითხოვს. თუმცა საშუალოდ ერთი იმპლანტატის მოთავსებას 20-დან 40 წუთამდე სჭირდება, უფრო ნაკლები, ვიდრე ხარისხიანად სამ არხიანი კბილის დაბჟენას. რა თქმა უნდა ბევრია დამოკიდებული ყბის ანატომიაზე, იმპლანტის პოზიციასა და პაციენტის ფსიქო-ემოციურ მდგომარეობაზე.


მითი მესამე. ყველა ერთნაირია! 

როცა თქვენ რაიმე ნივთს ყიდულობთ, წარმოებულს სადმე სარდაფში, არც იმის იმედი უნდა გქონდეთ, რომ ის დიდხანს გაგიძლებთ. იმპლანტები თავსდება მინიმუმ 7-9 წლით. ბრენდის უკან დგას მრავალწლიანი კლინიკური გამოცდილებები, გამოკვლევები, მაღალი ტექნოლოგიები, მოკლედ ხარისხი. აქედან ჩნდება არჩევანი. მაგრამ რეალობაში, იაფის გადახდით თქვენ ხარისხ ვერ იღებთ.

მითი მეოთხე. არ ჩერდება და ხშირ შემთხვევაში ორგანიზმი მათ აძევებს.
ვინ გითხრათ? მეგობარმა, რომელმაც რეკლამა ნახა ტელევიზორში?
ოფიციალური სტატისტიკა შემდეგია: ხორცდება 96-98% დაყენებული იმპლანტებისა, რომლებიც მოუთავსდათ გარკვეული წილად ჯანმრთელ ადამიანებს, ნივთიერებათა ცვლის და ენდოკრინული სისტემის მძიმე პათოლოგიის გარეშე. ე.ი. ვარდება 2-4 იმპლანტი 100 დან. 100% გარანტია არ არსებობს. იმპლანტების 85%-დან 87%-მდე ძლებს 25 წლის განმავლობაში.
ეს უბრალოდ ციფრები არ გეგონოთ. მათ უკან სერიოზული გამოკვლევები და მსოფლიო გამოცდილებაა.

ახლა კითხეთ თქვენ თავს, რა ჯობია: 2-4% რისკი თუ მოსახსნელი პროთეზი და ლითონ-ფაიფურის ქვეშ დაქლიბული კბილები?

იქნებ ღირს მოსინჯვა? მოსახსნელ პროთეზს ყოველთვის დაუბრუნდებით.

Read Full Post »